Badminton Club Bergen

Benefiet toernooi 2013

Bekijk de foto's van Oma's benefiettoernooi 2013. Klik hier.

Voor de foto's van het weeshuis en de overhandiging van de opbrengst 2013 in Indonesie. Klik hier.



Oma's Benefiet Toernooi

Oma's Benefiet Toernooi 2015


[Klik op de foto voor een vergroting]

Op zaterdag 8 juni van het jaar 2015 heeft al weer de zevende editie van het grote benefiettoernooi plaats gevonden. In de ogen van de organisatoren kan deze editie als een rustige betiteld worden. Gemoedelijk misschien zelfs. Nadat vijf jaren lang ieder jaar geprobeerd is de inkomsten en opbrengsten van het toernooi te verhogen in vergelijking met het jaar er voor (hetgeen ook iedere keer weer lukte), heeft de organisatie na het lustrum toernooi die knop omgezet, en besloten een rustiger vaarwater te kiezen. Desalniettemin hadden wij vorig jaar nog een dikke 120 deelnemers bij elkaar, die voor een opbrengst van meer dan € 3000,00 zorg droegen. Een prestatie, die wij dit jaar niet hebben kunnen herhalen. Lokale concurrentie van het Indian Summer Festival in Geestmerambacht, internationale concurrentie van de Champions League Finale, en hier en daar een toevallige samenloop van omstandigheden hebben menige vaste deelnemer gedwongen tot het schrijven van een excuusbrief. Evengoed hadden we met 85 deelnemers een bijzonder gezellig en geslaagd evenement. De totale opbrengst dit jaar bedroeg € 1700,00.
Traditiegetrouw was dit bedrag samengesteld uit:

- De inschrijfgelden, die de deelnemers betalen om te mogen/kunnen spelen
- Het geld dat de deelnemers betalen voor het grote Indonesische buffet na afloop
- Het geld dat wij ophalen met de verkoop van loten voor uitzonderlijk rijk gevulde tombola
- De opbrengst van de verkoop van Indonesische snackjes

Doelstelling nummer één (het genereren van een interessant bedrag ten behoeve van de weeskinderen in Jakarta) is zonder meer behaald. Ook al was het bedrag niet zo hoog als dat van de afgelopen drie jaren, het is toch een bedrag, waar het weeshuis wezenlijke zaken mee kan realiseren.

En voor doelstelling nummer twee (het organiseren van een evenement waarbij een aanzienlijk aantal mensen zich in een gezellige, kameraadschappelijke atmosfeer op een sportieve manier kan uitleven) geldt precies hetzelfde. Alle deelnemers gingen ‘s avonds blij, vrolijk, voldaan en met een goed gevoel weer terug naar huis. Eventuele spier- en napijn namen zij daarbij graag voor lief.

Het geld is inmiddels al gearriveerd op de plaats van bestemming: het hoofdkantoor van Yayasan An’nur. Door de krachten te bundelen met andere weeshuizen in Jakarta, is nu een conglomeraat van maar liefst 11 weeshuizen ontstaan. Tien daarvan herbergen uitsluitend kinderen in de leeftijd van 5 tot en met 11 jaar, en zijn gesitueerd in allerlei verschillende wijken van Indonesië’s hoofdstad. Als deze kinderen de leeftijd van 12 jaar bereiken, worden zij ondergebracht in het “grote weeshuis”, voor kinderen van 12 tot en met 18 jaar. Hoe het daar gesteld is, en hoe het er daar aan toe gaat, leest u elders op de “benefietpagina” van onze website. Dat dit grote weeshuis volkomen afhankelijk is van particuliere giften, en geen cent krijgt van overheidswege, maakt dat ook hier een nimmer aflatende behoefte is aan donaties en giften.
Iedere euro is dan ook van harte welkom.
De opbrengst van het benefiettoernooi van het jaar 2015 zal – het zal u niet verbazen – grotendeels opgaan aan facilitaire aanpassingen. Wij hopen dat u, als trouw benefietdeelnemer, net zo blij bent als wij, daaraan een steentje te hebben kunnen bijdragen.
En mocht u nog nooit hebben deelgenomen aan oma’s benefiettoernooi, dan hopen wij u in 2016 te mogen begroeten als nieuwe weldoener. U zult er geen spijt van krijgen!


Oma's Benefiet Toernooi 2014

[Klik op de foto voor een vergroting]


Oma's Benefiet Toernooi 2013


Een groot succes!!

Oma’s benefiettoernooi, editie 2013, was wederom een gigantisch succes. Niet alleen is er heerlijk gebadmintond en ook heerlijk gegeten, het record aantal deelnemers leidde ook nog eens tot een recordbedrag van meer dan 5000 euro. Mooier kan het niet, bij een lustrum. Deelnemers kwamen van heinde en verre. Naast vele oude bekenden mochten wij ook een hoop nieuwe gezichten verwelkomen. En de sfeer was als vanouds geweldig.

Weeshuis
Nog geen twee maanden na het toernooi, zijn oma en opa hoogstpersoonlijk naar Indonesië afgereisd, in gezelschap van hun dochter, om de opbrengst van het toernooi eigenhandig af te dragen aan de verantwoordelijke bestuursleden van het weeshuis en het ziekenhuis. Het werd een emotionele trip, die zij niet snel zullen vergeten. De ramadan was in volle gang, en het Suikerfeest op komst. Het maatschappelijke leven leek er bijna stil te staan. Jakarta was twentyfour seven één groot filefeest, uitstapjes duurden drie keer langer dan normaal. En oma’s moeder, 87 jaar oud, en al anderhalf jaar geestelijk en lichamelijk in achterwaartse versnelling levend, besloot daags na het Suikerfeest het Aardse te verruilen voor het Hiernamaals. Het was misschien niet onverwachts, maar als het dan gebeurt, dan hakt het er toch wel stevig in. Gelukkig nam zij op vredige wijze, in haar slaap afscheid, en kon iedereen er uiteindelijke vrede mee hebben.

Weeshuis

Tussen alle hectiek en emoties door hadden oma en opa gelukkig nog voldoende gelegenheid om de in Bergen bijeengeslagen gelden aan de juiste personen te overhandigen. Een recente, forse uitbreiding van het weeshuis met veel nieuwe kindertjes, maakte de schenking zeer welkom en waardevol. Door goede samenwerking met andere weeshuizen in de omgeving, is er sinds kort één tehuis voor de echte jonkies (tot 12 jaar), en één tehuis voor jongeren tussen de 12 en de 18. Deze laatste categorie moet zich echter zien te behelpen met een minimum aan comfort. Slapen doen deze kinderen op een kale, stenen vloer. Op een kleedje. Tweehonderd kinderen, opeengepakt in één grote ruimte! En onderwijs krijgen ze in ultrakale lokaaltjes. Elders op deze website kunt u foto’s zien van deze faciliteiten. Ons geld kunnen ze dan ook goed gebruiken. Een gedeelte van het geld zal besteed worden aan de aanschaf van schooluniformen voor de kleintjes, een ander deel zal gebruikt worden voor onderhoud van de gebouwen, en ook een stukje nieuwbouw.

Weeshuis
Overigens is het zo, dat de “grote” kinderen allemaal op het terrein van het tehuis onderwezen worden in alle vakken, die ook op reguliere scholen worden aangeboden. Door – let wel! – docenten, die dat werk verrichten uitsluitend voor kost en inwoning. Salaris krijgen ze niet. Evenmin als de dames die dagelijks de maaltijd voor de tweehonderd kinderen verzorgen. Ook die doen dat voor kost en inwoning.

Het geld dat wij aan Anne Avanti (zie elders op deze website) en haar ziekenhuis/verzorgingstehuis voor kinderen met hydrocephalus hebben gegeven, zal grotendeels gebruikt worden voor het opwaarderen van de operatie-faciliteiten. Instrumenten, operatietafels etc. Zodat er meer kinderen met een waterhoofd geholpen kunnen worden. Al met al kunnen we vol trots, maar ook in nederigheid, zeggen, dat al het geld bijzonder goed besteed gaat worden. En dat allemaal na die prachtige zaterdag in juni, waarop wij onszelf en elkaar uitstekend hebben weten te vermaken.

Is dat niet mooi?

Weeshuis
Hieronder een overzichtje met de belangrijkste, en leukste, feiten op een rijtje.

De opbrengsten:
- Inschrijfgelden badminton € 1360,00
- Opbrengst van de maaltijd € 1450,00
- Opbrengst loterij € 1200,00
- Veiling schilderijtjes € 550,00
- Opbrengst snacks € 120,00
- Donaties € 270,00
- Eerder verworven gelden € 300,00

Weeshuis
Waar kwamen de deelnemers vandaan dit jaar?
Bergen, Alkmaar, Julianadorp, Callantsoog, Warmenhuizen, Heerhugowaard, Tuitjenhorn, Amsterdam, Haarlem, Leiden, Zoetermeer, Almere, Hilversum, Amersfoort, Hoogeveen etc.

Hoe is het geld verdeeld?
Dit jaar is het geld redelijk gelijkelijk verdeeld over:
- Het weeshuis An’nur, te Jakarta, Indonesië € 2500,00
- Het revalidatiecentrum voor kinderen met hydrocephalus (waterhoofd), in Semarang, eveneens in Indonesië. € 2800,00

Overige wetenswaardigheden
- Er hebben 136 mensen gebadmintond
- Er hebben 155 mensen gerijsttafeld
- Er is 135 kilo verorberd
- Waaronder: 3,5 kg sambal
- En 1,0 kg knoflook
- 50 % van de deelnemers ging met een prijs naar huis
- Er waren enkele fanatiekelingen bij, die 190 km hebben moeten rijden om er te komen
- Diezelfde fanatiekelingen moesten diezelfde 190 km ook nog terug…
- Het duurste schilderijtje van de veiling leverde € 110,00 op
- En dat is slechts één miljoen keer zo weinig als de Zonnebloemen van van Gogh

Hoe het allemaal begon

Het begon op een winterse maandagavond, de vaste speelavond van BCBergen. In het jaar 2009. Het begon met een gemoedelijke conversatie tussen twee nestoren binnen deze vereniging, te weten Oma en Louis. Zij spraken over oma’s zus in Jakarta, die op bestuurlijk niveau verbonden is aan een weeshuis in Jakarta, en over oma’s vrijwilligerswerk, van waaruit jaren geleden eenmalig een bedrag was uitgekeerd aan het weeshuis, bij ons bekend onder de naam Anur. Destijds verkeerde het weeshuis in ernstige moeilijkheden door aanhoudende regenval en de funeste gevolgen daarvan op de gesteldheid van de bewoners. Er was zelfs sprake van een uitbraak van cholera, gevolgd door buiktyfus, met als ernstige consequentie dat één van de begeleiders in het weeshuis aan die ziekten bezweek. Het weeshuis had een dringende behoefte aan liquide middelen. In Indonesië zijn charitatieve instellingen immers geheel afhankelijk van particuliere giften. Louis liet het woord benefiet-toernooi vallen, en die term werd razendsnel opgepikt door luistervinkende omstanders, waaronder Ricardo en voorzitter Rens. Eind van het seizoen werd "oma's benefiettoernooi" georganiseerd, en een compleet team van enthousiaste vrijwilligers stopte daar veel energie in. Het werd een groot succes. Waar gehoopt werd op een bedrag boven de duizend euro, werd uiteindelijk € 1750,00 opgehaald. Grootscheepse sponsoring speelde hierbij een voorname rol. Zo was de zaalhuur gratis, waardoor alle inschrijfgelden ten goede kwamen aan het weeshuis. En waren er vele tientallen luxegoederen geschonken die de tombola tot een groot succes maakten. En leverde het door oma zelf klaargemaakte Indonesische buffet na afloop ook nog een substantieel bedrag op.
Ruim tachtig deelnemers kende het festijn en allen waren vol lof. De stemming was de hele avond opperbest. Hetgeen de organisatie deed besluiten van dit spektakel een jaarlijks terugkerend festijn te maken.

Hoe het verder ging

Editie 2010 leverde met een opkomst van 100 deelnemers een slordige € 2250,00 op, en in 2011 was de opbrengst zelfs gestegen naar € 2450,00. Waarbij vermeld dient te worden dat de animo voor het toernooi eigenlijk groter was dan de capaciteit van de lokatie, de ruimte en de voorzieningen. Het paste allemaal maar net. Aan de sfeer deed dat gelukkig niets af. Beide toernooien kenden enkel blije en tevreden gezichten.

Waar gaat de opbrengst naar toe?

In één van de vele buitenwijken van miljoenenstad Jakarta (schattingen lopen uiteen van 10 miljoen tot zelfs wel 15 miljoen inwoners!) is ongeveer tien jaar geleden een weeshuis in het leven geroepen om ouderloze kindertjes een veilig onderkomen te bieden. Jajasan Anur. Kinderen vanaf de leeftijd van zo'n vijf jaar worden daar niet alleen gehuisvest en verzorgd, maar krijgen daar ook onderwijs. Alle werkzaamheden worden door vrijwilligers verricht. Als de kinderen de leeftijd van 12 jaar bereiken gaan ze naar een "gewone" middelbare school.
De eerste jaren van het bestaan was de organisatie vooral bezig met de huisvesting. De prioriteit lag bij het bouwen van een veilig en droog onderkomen. Enkele jaren van grote overstromingen door niet aflatende moesson-regens wierpen dit streven telkens weer enigszins terug in de tijd. Maar de aanhouder wint, en er staat vandaag de dag een solide gebouw, groot genoeg om de zestig weeskinderen te huisvesten. Zelfs is er enkele tientallen kilometers verderop, in het grensgebied van stad en jungle, een filiaaltje bijgebouwd, waar inmiddels zo'n dertig kindertjes gehuisvest worden.
Ging de opbrengst van het allereerste toernooi (uit 2009) nog in de reparatie van het dak van het hoofdgebouw zitten, het geld van editie 2010 werd vooral gebruikt voor de aanschaf van lessenaartjes, en een schooluniform. De schoolbankjes waren fysiek gezien uitermate welkom, omdat de kinderen tot het jaar 2010 zittend op de grond les kregen.
Het schooluniform was vooral psychologisch gezien erg belangrijk. Het gaf de kinderen een groter zelfbewustzijn, en een eigen (groeps)identiteit. Het idee nu ook ergens bij te horen. Tenslotte dragen álle schoolgaande kinderen in Indonesië een school-uniform.
Maar tevens geeft dit bestedingspatroon aan dat alle basiszaken in het weeshuis inmiddels goed voor elkaar zijn. En dat besef is er bij het bestuur van Jajasan A'nur ook. Zozeer zijn zij doordrongen van het feit dat ze de zaken anno 2011 behoorlijk voor elkaar hebben, dat ze gezamenlijk besloten hebben om de opbrengst van oma's benefiettoernooi 2011 aan een "verwante" instelling te schenken. Waar ze het geld nog harder nodig hebben. Wat een prachtig gebaar! Kom daar maar eens om in Nederland...

Het bestuur van het weeshuis heeft de organisatie van editie 2011 gevraagd of het goed was als de opbrengst naar een tehuis zou gaan waar kinderen met een zogeheten waterhoofd worden gehuisvest en verzorgd. In Semarang, een kleine 500 km ten oosten van Jakarta. Om de urgentie hiervan te benadrukken hebben ze foto's opgestuurd van aldaar woonachtige kinderen, alsook een uitgebreid verhaal over het ontstaan van dat tehuis. Buitengewoon roerend en ontroerend!

Kinderen met Hydrocefalus (zie oranje kader) hebben weinig tot geen kans op een lang en gelukkig leven. Verstoting door hun ouders, die niet weten wat hiermee aan te moeten komt veel voor. Het is dan ook goed dat er iemand is opgestaan in Indonesië die er voor zorgt dat zulke kinderen niet aan hun lot worden overgelaten:

Anne Avanti

Anne Avanti is een vrouw die in Indonesië grote naam heeft gemaakt als modeontwerpster. Haar kebaya's en sarongs vonden (en vinden nog steeds) op grote schaal gretig aftrek in het land. Het ging haar voor de wind. Totdat bij haar moeder, de vrouw die zij altijd geadoreerd heeft, kanker werd geconstateerd. Haar wereld stortte ineen. Het verlies van haar moeder zou zij amper kunnen verdragen. Groot was dan ook haar opluchting toen zij tegen de verwachtingen in bleek te genezen. Zij beschouwde dit als een cadeau van de Schepper, en besloot haar leven rigoureus om te gooien. Ze voelde het als haar plicht – en later zelfs als haar roeping – om iets terug te doen voor de mensheid. De vraag was alleen "wat en hoe"?. Totdat ze een krantenartikeltje onder ogen kreeg waarin op terloopse wijze melding werd gemaakt van de deplorabele situatie waarin veel gehandicapte kinderen gedwongen worden te leven in Indonesië. Toen kort daarop een moeder met haar zoontje, bij wie hydropcephalus was gediagnosticeerd, bij haar op de stoep stond voor hulp, was het besluit gauw genomen. Met voornoemd opvangtehuis tot gevolg. Onder de vleugels van Anne Avanti en moeder Maria (Anne is overtuigd Christen in Islamitisch Indonesië) worden de kinderen niet alleen gehuisvest en verzorgd, maar ook geopereerd in een belendend hospitaal. Om vervolgens, na de nodige nazorg, als het even kan weer terug te keren naar het ouderlijk huis. Indien dat er is. De laatste twee jaar zijn er ook kinderen met anderszins zeer beperkte verstandelijke vermogens in het tehuis opgenomen geweest. Voor kortere of langere tijd. Allemaal onder Anne's motto: wie het echt nodig heeft, wil ik het graag (proberen te) geven.

tijd

 

Uit Wikipedia:

Hydrocefalus (in de volksmond bekend onder de naam waterhoofd) is een aandoening waarbij in de hersenventrikels te veel hersenvocht aanwezig is. Deze overmaat aan hersenvocht oefent druk uit op de hersenen, waardoor hersenfuncties kunnen worden aangetast. In ernstige gevallen van aangeboren hydrocefalus kan de druk van het vocht zo groot zijn dat hele hersengebieden worden weggedrukt tegen de schedel en de hersenen kunnen zich dan niet verder ontwikkelen. Dit heeft als gevolg dat de baby met erg weinig hersenweefsel wordt geboren, met zware mentale retardatie tot gevolg.


Onze sponsors: